شد ، چرا كه خدمت پيامبر ص آمدند و گفتند : آنچه در اين قرآن در باره ترك عبادت بتهاى بزرگ ما ، لات و عزى و منات و هبل و همچنين مذمت از آنان وارد شده براى ما قابل تحمل نيست ، اگر مىخواهى از تو پيروى كنيم ، قرآن ديگرى بياور كه اين ايراد در آن نباشد ، ! و يا حد اقل اين گونه مطالب را در قرآن كنونى تغيير ده ! آيات فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت .
تفسير :
اين آيات نيز در تعقيب آيات گذشته كه پيرامون مبدء و معاد سخن مىگفت در همين زمينه و مسائل مربوط به آن بحث مىكند .
نخست به يكى از اشتباهات بزرگ بت پرستان اشاره كرده مىگويد :
« هنگامى كه آيات آشكار و روشن ما بر آنها خوانده مىشود ، آنها كه به رستاخيز و لقاى ما ايمان ندارند مىگويند قرآن ديگرى غير از اين بياور و يا لا اقل اين قرآن را ، تغيير ده » ( * ( وَإِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا أَوْ بَدِّلْه ) * ) .
اين بيخبران بينوا ، پيامبر ص را براى رهبرى خود نمىخواستند ، بلكه به پيروى از خرافات و اباطيل خويش دعوت مىكردند ، قرآنى از او مىخواستند كه دنباله رو انحرافاتشان باشد ، نه اصلاح كننده مجتمعشان ، آنها نه فقط به قيامت ايمان نداشتند و در برابر كارهاى خود احساس مسئوليت نمىكردند ، بلكه اين گفتارشان نشان مىداد ، اصلا مفهوم « نبوت » را نفهميده بودند ، يا به بازى مىگرفتند .
قرآن با صراحت آنها را از اين اشتباه بزرگ در مىآورد ، و به پيغمبر ص دستور مىدهد كه به آنها بگو : « براى من ممكن نيست كه از پيش خود آن را تغيير