در آيه بعد مطلب را صريحتر بيان مىكند و مىگويد :
« سپس شما را جانشين آنها در زمين قرار داديم تا ببينيم چگونه عمل مىكنيد » ( * ( ثُمَّ جَعَلْناكُمْ خَلائِفَ فِي الأَرْضِ مِنْ بَعْدِهِمْ لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ ) * ) .
در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد :
1 - قرون جمع « قرن » معمولا به معنى يك زمان طولانى استعمال مىشود ولى همانگونه كه علماى لغت گفتهاند به معنى قوم و جمعيتى كه در عصر واحدى زندگى مىكنند نيز آمده است زيرا ماده اصلى آن به معنى اقتران و نزديكى است - در آيه مورد بحث نيز به همين معنى يعنى گروه و اقوام « هم عصر » به كار رفته .
2 - در آيات فوق علت نابودى اقوام گذشته ظلم و ستم ذكر شده است ، اين بخاطر آن است كه واژه ظلم آن چنان مفهوم جامعى دارد كه هر گونه گناه و فسادى را در بر مىگيرد .
3 - از جمله * ( وَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا ) * ( چنان نبود كه ايمان بياورند ) استفاده مىشود كه خداوند تنها آن گروهى را به هلاكت كيفر مىدهد كه اميدى به ايمان آنها در آينده نيز نباشد ، و به اين ترتيب اقوامى كه در آينده ممكن است ايمان بياورند مشمول چنين كيفرهايى نمىشوند .
زيرا فرق بسيار است بين اينكه گفته شود ايمان نياورند و يا گفته شود چنان نبود كه ايمان بياورند . ( دقت كنيد ) 4 - جمله * ( لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ ) * ( ببينيم چگونه عمل مىكنيد ) مسلما نه به معنى نگاه كردن با چشم است ، و نه تفكر و نگاه قلبى ، چون خداوند از هر دو پيراسته است ، بلكه مفهوم آن حالتى شبيه انتظار است يعنى شما را به حال خود واگذاردهايم و منتظريم كه چه خواهيد كرد .