و در مورد ديگر موجودى عجول ( وَكانَ الإِنْسانُ عَجُولًا - اسراء - 11 ) .
و در جاى ديگر كفور و كفران كننده ( وَكانَ الإِنْسانُ كَفُوراً - اسراء - 67 ) .
و در مورد ديگر موجودى پرخاشگر ( كانَ الإِنْسانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا - كهف - 54 ) .
و در جاى ديگر ظلوم و جهول ( إِنَّه كانَ ظَلُوماً جَهُولًا - احزاب - 72 ) .
و در جاى ديگر كفور مبين و كفران كننده آشكار ( إِنَّ الإِنْسانَ لَكَفُورٌ مُبِينٌ - زخرف - 19 ) .
و در مورد ديگر موجودى كم ظرفيت و دمدمى مزاج كه هنگام نعمت بخيل و به هنگامى بلا پر جزع است ( إِنَّ الإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعاً إِذا مَسَّه الشَّرُّ جَزُوعاً وَإِذا مَسَّه الْخَيْرُ مَنُوعاً - معارج - 19 و 20 و 21 ) .
و در جاى ديگر مغرور حتى در برابر خدا ( يا أَيُّهَا الإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ - انفطار - 6 ) .
و در مورد ديگر موجودى كه به هنگام نعمت طغيان مىكند ( إِنَّ الإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآه اسْتَغْنى - علق - 6 ) .
به اين ترتيب مىبينيم « انسان » در قرآن مجيد به عنوان موجودى كه داراى جنبههاى منفى فراوان و نقطههاى ضعف متعددى است معرفى شده است .
آيا اين همان انسانى است كه خدا او را در « احسن تقويم » و « بهترين ساختمان » ، آفريده است ؟ ( لَقَدْ خَلَقْنَا الإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ - تين - 4 ) .
و نيز آيا اين همان انسانى است كه خدا معلم او بوده و آنچه را نمىدانسته است به وى آموخته است ( عَلَّمَ الإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ - علق - 5 ) .
و آيا اين همان انسانى است كه خدا بيان به او آموخته ( خَلَقَ الإِنْسانَ عَلَّمَه الْبَيانَ - رحمان - 3 ) .
و بالآخره آيا اين همان انسانى است كه خدا او را در مسير پروردگار به
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 240
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٤٠