تفسير : بتخانه اى در چهره مسجد !
در آيات گذشته به وضع گروههاى مختلفى از مخالفان اشاره شد ، و آيات مورد بحث گروه ديگرى از آنها را معرفى مىكند ، گروهى كه با يك نقشه ماهرانه حساب شده وارد ميدان شدند ، ولى لطف الهى به يارى مسلمانان شتافت ، و اين نقشه نيز نقش بر آب شد .
در نخستين آيه مىگويد « گروهى ديگر از آنها مسجدى در مدينه اختيار كردند » كه هدفهاى شومى زير اين نام مقدس نهفته بودند ، ( * ( وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ) * ) ( 1 ) .
سپس هدفهاى آنها را در چهار قسمت زير خلاصه مىكند :
1 - منظور آنها اين بود كه با اين عمل ضرر و زيانى به مسلمانان برسانند ( ضرارا ) .
« ضرار » به معنى زيان رسانيدن تعمدى است ، آنها در واقع درست به عكس آنچه ادعا داشتند كه هدفشان تامين منافع مسلمانان و كمك به بيماران و از كار افتادگان است ، مىخواستند با اين مقدمات پيامبر اسلام را نابود و مسلمانان را در هم بكوبند و حتى اگر توفيق يابند نام اسلام را از صفحه جهان براندازند .
2 - تقويت مبانى كفر و بازگشت دادن مردم به وضع قبل از اسلام ( * ( وَكُفْراً ) * ) .
3 - ايجاد تفرقه در ميان صفوف مسلمانان ، زيرا با اجتماع گروهى در اين مسجد ، مسجد « قبا » كه نزديك آن بود و يا مسجد پيامبر ص كه از آن فاصله
هامش
( 1 ) گر چه مفسران در باره تركيب اين جمله از نظر ادبى نظرات مختلفى دادهاند ولى ظاهر اين است كه اين جمله عطف است بر جملههاى گذشته كه در مورد منافقان مىباشد و تقدير آن چنين است « و منهم * ( الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ) * . . . » .