[ سوره التوبة ‹ 9 › : آيه 102 ]
وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَآخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللَّه أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّه غَفُورٌ رَحِيمٌ ‹ 102 ›
ترجمه :
102 - و گروهى ديگر به گناهان خود اعتراف كردند و اعمال صالح و ناصالحى را به هم آميختند ، اميد مىرود كه خداوند توبه آنها را بپذيرد خداوند غفور و رحيم است .
شان نزول :
در مورد شان نزول آيه فوق رواياتى نقل شده كه در بيشتر آنها بنام « ابو لبابه انصارى » برخورد مىكنيم ، طبق روايتى او با دو يا چند نفر ديگر از ياران پيامبر ص از شركت در جنگ « تبوك » خوددارى كردند ، اما هنگامى كه آياتى را كه در مذمت متخلفين وارد شده بود شنيدند بسيار ناراحت و پشيمان گشتند ، خود را به ستونهاى مسجد پيغمبر ص بستند و هنگامى كه پيامبر ص بازگشت و از حال آنها خبر گرفت عرض كردند : آنها سوگند ياد كردهاند كه خود را از ستون باز نكنند تا اينكه پيامبر ص چنين كند ، رسول خدا ص فرمود : من نيز سوگند ياد مىكنم كه چنين كارى را نخواهم كرد مگر اينكه خداوند به من اجازه دهد .
آيه فوق نازل شد و خداوند توبه آنها را پذيرفت ، و پيامبر ص آنها را از ستون مسجد باز كرد .
آنها به شكرانه اين موضوع همه اموال خود را به پيامبر ص تقديم داشتند ، و عرض كردند : اين همان اموالى است كه بخاطر دلبستگى به آن ما از شركت در جهاد خوددارى كردهايم ، همه اينها را از ما بپذير و در راه خدا انفاق كن ! .