از آنچه گفتيم به خوبى روشن مىشود كه گفتار مفسر دانشمند اما متعصب يعنى نويسنده المنار كه در اينجا شيعه را به خاطر عدم اعتقاد به پاكى و درستى همه صحابه ، مورد سرزنش و حمله قرار مىدهد كمترين ارزشى ندارد ، شيعه گناهى نكرده ، جز اينكه حكم عقل و شهادت تاريخ و گواهى قرآن را در اينجا پذيرفته ، و به امتيازات واهى و نادرست متعصبان گوش فرا نداده است .
[ سوره التوبة ‹ 9 › : آيه 101 ]
وَ مِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الأَعْرابِ مُنافِقُونَ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفاقِ لا تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلى عَذابٍ عَظِيمٍ ‹ 101 ›
ترجمه :
101 - و از ( ميان ) اعراب باديه نشينى كه اطراف شما هستند جمعى از منافقانند و از اهل ( خود ) مدينه ( نيز ) گروهى سخت به نفاق پاى بندند كه آنها را نمىشناسى و ما آنها را مىشناسيم ، به زودى آنها را دوباره مجازات مىكنيم ( مجازاتى به وسيله رسوايى اجتماعى ، و مجازاتى به هنگام مرگ ) سپس به سوى مجازات بزرگى ( در قيامت ) فرستاده مىشوند .
تفسير :
بار ديگر قرآن مجيد بحث را متوجه اعمال منافقان و گروههاى آنها كرده مىگويد « در ميان كسانى كه در اطراف شهر شما » مدينه « هستند گروهى از منافقان وجود دارند » ( * ( وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الأَعْرابِ مُنافِقُونَ ) * ) .
يعنى تنها نبايد توجه خود را به منافقان داخل بيندازيد ، بايد هشيار باشيد منافقان بيرون را نيز زير نظر بگيريد و مراقب فعاليتهاى خطرناك آنان باشيد .
كلمه « اعراب » همانگونه كه سابقا هم اشاره كرديم معمولا به عربهاى باديه نشين گفته مىشود .