تفسير :
در اين آيه در پاسخ كسانى كه نسبت به وضع گذشتگان قبل از نزول تحريم شراب و قمار و يا نسبت به وضع كسانى كه اين حكم هنوز به گوش آنها نرسيده ، و در نقاط دور دست زندگى داشتند مىگويد : « آنهايى كه ايمان و عمل صالح داشتهاند و اين حكم به آنها نرسيده بوده ، اگر شرابى نوشيدهاند و يا از درآمد قمار خوردهاند گناهى بر آنها نيست » ( * ( لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ جُناحٌ فِيما طَعِمُوا ) * ) ( 1 ) .
سپس اين حكم را مشروط به اين مىكند كه آنها تقوا را پيشه كنند و ايمان بياورند و عمل صالح انجام دهند ( * ( إِذا مَا اتَّقَوْا وَآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ ) * ) بار ديگر همين موضوع را تكرار كرده ، مىگويد : « سپس تقوا پيشه كنند و ايمان بياورند » ( * ( ثُمَّ اتَّقَوْا وَآمَنُوا ) * ) .
و براى سومين بار با كمى تفاوت همين موضوع را تكرار نموده ، مىگويد :
« سپس تقوا پيشه كنند و نيكى نمايند » ( * ( ثُمَّ اتَّقَوْا وَأَحْسَنُوا ) * ) .
و در پايان آيه مىفرمايد : « خداوند نيكوكاران را دوست مىدارد » ( * ( وَاللَّه يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ) * ) .
درباره تكرار اين سه جمله ميان مفسران قديم و جديد گفتگو بسيار است بعضى آنها را حمل بر تاكيد كردهاند ، زيرا اهميت موضوع تقوا و ايمان و عمل صالح ايجاب مىكند كه روى آن بطور جدى و مكرر تكيه و تاكيد شود .
ولى جمعى از مفسرين معتقدند كه هر يك از اين سه جمله ناظر به حقيقت
هامش
( 1 ) بايد توجه داشت كه « طعام » غالبا در ماكولات گفته مىشود نه نوشيدنيها ولى گاهى در نوشيدنيها نيز استعمال مىشود مانند آيه 249 سوره بقره * ( فَمَنْ شَرِبَ مِنْه فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْه فَإِنَّه مِنِّي ) * .