آيات ديگر قرآن بيان شده است ، زيرا همانطور كه گفتيم اين سوره در اواخر عمر پيامبر ص نازل گرديد و مىبايست در آن در باره احكام مختلف اسلامى تاكيد بيشترى بشود .
در آيه نخست ، اشاره به تحريم قسمتى از مواهب الهى وسيله بعضى از مسلمين شده ، و آنها را از تكرار اين كار نهى مىكند ، و مىگويد : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد » طيبات « و امور پاكيزه اى را كه خداوند براى شما حلال كرده بر خود حرام مكنيد ، ( * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّه لَكُمْ ) * ) ( 1 ) ذكر اين حكم علاوه بر ملاحظه شان نزول ممكن است اشاره به اين باشد كه اگر در آيات گذشته مدح و تمجيدى از جمعى از دانشمندان و رهبانان مسيحى شد به خاطر انعطاف و تسليم آنها در برابر حق بود ، نه به خاطر برنامه ترك دنيا و تحريم طيبات ، و مسلمانان نمىتوانند در اين قسمت از آنها اقتباس كنند با بيان اين حكم ، اسلام صريحا بيگانگى خود را از مساله رهبانيت و ترك دنيا آن چنان كه مسيحيان و مرتاضان دارند اعلام داشته است ، شرح بيشتر درباره اين موضوع را در ذيل آيه 27 سوره حديد وَرَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها مطالعه خواهيد فرمود .
سپس براى تاكيد اين موضوع مىگويد : از حد و مرزها فراتر نرويد ، زيرا خداوند تجاوز كنندگان را دوست ندارد ( * ( وَلا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّه لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ) * ) .
در آيه بعد مجددا روى مطلب تاكيد كرده ، منتها در آيه گذشته نهى از تحريم بود و در اين آيه امر به بهره گرفتن مشروع از مواهب الهى كرده مىفرمايد :
« از آنچه خداوند به شما روزى داده است حلال و پاكيزه بخوريد » ( * ( وَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّه حَلالًا طَيِّباً ) * ) .
تنها شرط آن اين است كه رعايت اعتدال و تقوا و پرهيزگارى در بهره گيرى
هامش
( 1 ) درباره معنى « حلال » و « طيب » در جلد اول تفسير نمونه صفحه 417 بحث شد .