آور است از طرف اكثريت نمايندگان بسيارى از كشورهاى به اصطلاح پيشرفته كه منعكس كننده نظريه اكثريت توده مردم آنها است گواه بر اين حقيقت مىباشد .
از نظر علمى آيا اكثريت اجتماعات راست مىگويند ؟ آيا اكثريت امين هستند ؟ آيا اكثريت از تجاوز به حقوق ديگران اگر بتوانند خوددارى مىكنند ؟
آيا اكثريت منافع خود و ديگران را به يك چشم مىبينند ؟
پاسخ اين سؤالات ناگفته پيدا است ، بنا بر اين بايد اعتراف كرد كه تكيه كردن دنياى كنونى روى اكثريت در حقيقت يك نوع اجبار و الزام محيط است ، و استخوانى است كه در گلوى اجتماعات گير كرده .
آرى اگر مغزهاى متفكر و مصلحان دلسوز جوامع بشرى و انديشمندان با هدف كه هميشه در اقليت هستند تلاش و كوشش همه جانبه اى را براى روشن ساختن تودههاى مردم انجام دهند ، و جوامع انسانى به اندازه كافى رشد فكرى و اخلاقى و اجتماعى بيابند مسلما نظرات چنان اكثريتى بسيار به حقيقت نزديك خواهد بود ، ولى اكثريت غير رشيد و ناآگاه و يا فاسد و منحرف و گمراه چه مشكلى را مىتواند از سر راه خود و ديگران بردارد ، بنا بر اين اكثريت به تنهايى كافى نيست ، بلكه اكثريت رهبرى شده مىتواند مشكلات جامعه خود را تا آنجا كه در امكان بشر است حل كند .
و اگر قرآن در مورد اكثريت در آيات مختلف ايراد مىكند شك نيست كه منظورش اكثريت غير رشيد و رهبرى نشده است .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 416
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤١٦