بلكه چون آدم و حوا طبق روايات اسلامى هر دو از يك خاك آفريده شدهاند و هر دو يك جنس و يك نوع مىباشند كلمه نفس واحده به آنها گفته شده است ( در آغاز سوره نساء نيز در اين باره بحث كرديم ) .
سپس مىفرمايد : « جمعى از افراد بشر مستقر هستند و جمعى مستودع » ( * ( فَمُسْتَقَرٌّ وَمُسْتَوْدَعٌ ) * ) مستقر در اصل از ماده « قر » ( بر وزن حر ) به معنى سرما است و از آنجا كه سرماى شديد هوا انسان و موجودات ديگر را خانه نشين مىكند ، اين كلمه به معنى سكون و توقف و قرار گرفتن آمده است ، و مستقر به معنى ثابت و پايدار مىآيد .
مستودع از ماده « ودع » ( بر وزن منع ) به معنى ترك كردن است و از آنجا كه امور ناپايدار محل خود را به زودى ترك مىگويد ، اين كلمه به معنى ناپايدار نيز به كار مىرود ، و وديعه را از اين نظر وديعه مىگويند كه بايد محل خود را ترك گويد و به دست صاحب اصلى باز گردد .
از مجموع آنچه گفته شد چنين نتيجه مىگيريم كه آيه فوق مىگويد بعضى از انسانها پايدارند و بعضى ناپايدار ، در اينكه منظور از اين دو تعبير در اينجا چيست در ميان مفسران گفتگوى زيادى ديده مىشود ، ولى از ميان آنها چند تفسير كه در عين حال منافاتى با هم ندارند و مىتوانند همه به عنوان تفسير آيه پذيرفته شود نزديكتر به نظر مىرسند ، نخست اينكه منظور از « مستقر » انسانهايى هستند كه آفرينش آنها كامل شده و در « قرارگاه » رحم مادر يا در روى زمين گام نهادهاند ، و مستودع اشاره به افرادى است كه هنوز آفرينش آنها پايان نيافته و به صورت نطفه اى در صلب پدران هستند .
ديگر اينكه مستقر اشاره به روح انسان مىباشد كه موضوعى پايدار و
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 367
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٦٧