تفسير :
در اين آيات نيز دلائل توحيد و خداشناسى تعقيب شده است ، زيرا قرآن براى اين هدف گاهى انسان را در آفاق و جهانهاى دور دست سير مىدهد ، و گاهى او را به سير در درون وجود خويش دعوت مىنمايد و آيات و نشانههاى پروردگار را در جسم و جان خودش براى او شرح مىدهد ، تا خدا را در همه جا و در همه چيز ببيند .
نخست مىگويد : « او كسى است كه شما را از يك انسان آفريد » .
( * ( وَهُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ ) * ) .
يعنى شما با اين همه چهرههاى گوناگون ، ذوقها و افكار متفاوت ، و تنوع وسيع در تمام جنبههاى وجودى ، همه از يك فرد آفريده شدهايد ، و اين نهايت عظمت خالق و آفريدگار را مىرساند كه چگونه از يك مبدء اينهمه چهرههاى متفاوت آفريده است ؟ .
قابل توجه اينكه در اين جمله از خلقت انسان تعبير به « انشاء » شده است ، و اين كلمه چنان كه از متون لغت استفاده مىشود به معنى ايجاد و ابداع آميخته با تربيت و پرورش است ، يعنى نه تنها خداوند شما را بدون هيچ سابقه آفريد ، بلكه تربيت و پرورش شما را نيز بر عهده گرفت ، و مسلم است كه اگر آفريننده ، چيزى را بيافريند ، سپس او را رها سازد زياد قدرتنمايى نكرده ، اما اگر همواره او را تحت حمايت خويش قرار دهد و لحظه اى از پرورش و تربيت او غافل نگردد ، عظمت و رحمت خود را كاملا نشان داده است .
ضمنا نبايد از جمله فوق اين توهم پيدا شود كه « حوا » مادر نخستين ما از آدم آفريده شده است ( آن چنان كه در تورات در فصل دوم از سفر تكوين آمده است )