1 - قريه در زبان قرآن ، به معنى هر گونه آبادى است « اعم از اينكه شهر بزرگ باشد و يا كوچك و يا روستا ، مثلا در سوره يوسف از زبان برادران و در مقابل پدر چنين مىخوانيم : وَسْئَلِ الْقَرْيَةَ الَّتِي كُنَّا فِيها : « از قريه اى كه در آن بوديم سؤال كن » ( 1 ) و مىدانيم كه اين سخن را پس از بازگشت از پايتخت مصر و ماجراى توقيف برادر آنها « بنيامين » از طرف دستگاه عزيز مصر بوده است ، و همچنين مىخوانيم : وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَالأَرْضِ : « اگر مردمى كه در آباديهاى روى زمين زندگى مىكنند ، ايمان بياورند و تقوا پيشه كنند بركات از آسمان و زمين بر آنها خواهيم گشود » ( 2 ) بديهى است منظور در اينجا خصوص روستاها نيست بلكه همه نقاط مسكونى جهان را شامل مىشود .
از طرف ديگر در روايات متعددى مىخوانيم خشكيهاى زمين از زير خانه كعبه گسترده شدند ، و از آن بنام « دحو الارض » ( گسترش زمين ) ياد شده است .
اين را نيز مىدانيم كه در آغاز بر اثر بارانهاى سيلابى تمام كره زمين از آب پوشيده بود ، آبها تدريجا فرو نشستند و در نقاط پست زمين قرار گرفتند و خشكيها تدريجا از زير آب ، سر بر آوردند ، طبق روايات اسلامى نخستين نقطه اى كه از زير آب سر بر آورد ، سرزمين مكه بود .
و اگر ارتفاع اين سرزمين در حال حاضر بلندترين ارتفاع زمينهاى دنيا نيست هيچگونه منافاتى با اين سخن ندارد ، زيرا از آن روز صدها مليون سال مىگذرد و تا كنون وضع نقاط روى زمين به كلى دگرگون شده ، بعضى از كوهها در اعماق اقيانوسها قرار گرفته و بعضى از اعماق اقيانوسها تبديل به قله كوه شده است و اين
هامش
( 1 ) يوسف - 82 .
( 2 ) اعراف - 96 .