نيست و آيه فوق هيچگونه نظر به اين مطلب ندارد بلكه مىخواهد بگويد آن مقدار معرفتى از خداوند و صفات او كه براى انسان امكانپذير است اگر حاصل شود ترديدى باقى نخواهد ماند كه چنين پروردگارى بندگان خود را بدون سرپرست و كتاب آسمانى باقى نخواهد گذاشت .
[ سوره الأنعام ‹ 6 › : آيه 92 ]
وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناه مُبارَكٌ مُصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْه وَلِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَمَنْ حَوْلَها وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِه وَهُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ ‹ 92 ›
ترجمه :
92 - و اين كتابى است كه آن را نازل كرديم ، كتابى است پر بركت كه آنچه را پيش از آن آمده تصديق مىكند ، ( آن را فرستاديم تا مردم را به پاداشهاى الهى بشارت دهى ) و براى اينكه ( مردم ) ام القرى ( مكه ) و آنها كه گرد آن هستند بترسانى ، آنها كه به آخرت ايمان دارند به آن ايمان مىآورند و مراقب نمازهاى خويش مىباشند .
تفسير :
در تعقيب بحثى كه در باره كتاب آسمانى يهود در آيه گذشته عنوان شد در اينجا به قرآن كه يك كتاب ديگر آسمانى است اشاره مىشود ، و در حقيقت ذكر تورات مقدمه اى است براى ذكر قرآن تا تعجب و وحشتى از نزول يك كتاب آسمانى ، بر يك بشر ، نكنند .
نخست مىگويد : « اين كتابى است كه ما آن را نازل كرديم » ( * ( وَهذا كِتابٌ أَنْزَلْناه ) * ) .
« كتابى است بسيار پر بركت ، زيرا سرچشمه انواع خيرات و نيكيها و پيروزيها