نه اصول كلى دعوت آنها .
سپس به پيامبر ص دستور داده مىشود كه « به مردم بگويد : من هيچگونه اجر و پاداشى در برابر رسالت خود از شما تقاضا نمىكنم ، همانطور كه پيامبران پيشين چنين درخواستى نكردند ، من هم از اين سنت هميشگى پيامبران پيروى كرده و به آنها اقتدا مىكنم » ( * ( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً ) * ) .
نه تنها اقتداء به پيامبران و سنت جاويدان آنها ايجاب مىكند كه پاداشى مطالبه نكنم بلكه از آنجا كه اين آئين پاك كه براى شما آوردهام يك وديعه الهى است كه در اختيار شما قرار مىدهم ، در برابر رساندن وديعه الهى به شما اجر و پاداش ، مفهومى ندارد .
به علاوه اين قرآن و رسالت و هدايت يك بيدار باش و يادآورى به همه جهانيان است ( * ( إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرى لِلْعالَمِينَ ) * ) .
و چنين نعمت عمومى و همگانى ، همانند نور آفتاب و امواج هوا و بارش باران است كه جنبه عمومى و جهانى دارد ، و هيچگاه خريد و فروش نمىشود و كسى در برابر آن اجر و پاداشى نمىگيرد ، اين هدايت و رسالت نيز جنبه خصوصى و اختصاصى ندارد كه بتوان براى آن پاداش قائل شد ، ( با توجه به آنچه در تفسير اين جمله گفته شد پيوند آنها با يكديگر و با آيات قبل كاملا روشن مىگردد ) .
ضمنا از جمله اخير به خوبى استفاده مىشود كه آئين اسلام جنبه قومى و و منطقه اى ندارد و يك آئين جهانى و همگانى است .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 336
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٣٦