پرستى نيست .
و در آخرين جمله براى تاكيد بيشتر مىگويد : « اگر من چنين كارى را كنم مسلما گمراه شدهام و از هدايت يافتگان نخواهم بود » ( * ( قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً وَما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ ) * ) .
در آيه بعد پاسخ ديگرى به آنها مىدهد و آن اينكه « من بينه و دليل روشنى از طرف پروردگارم دارم اگر چه شما آن را نپذيرفته و تكذيب كردهايد » ( * ( قُلْ إِنِّي عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَكَذَّبْتُمْ بِه ) * ) .
« بينة » در اصل به چيزى مىگويند كه ميان دو شىء فاصله و جدايى مىافكند به گونه اى كه ديگر هيچگونه اتصال و آميزش با هم نداشته باشند ، سپس به دليل روشن و آشكار نيز گفته شده ، از اين نظر كه حق و باطل را كاملا از هم جدا مىكند .
در اصطلاح فقهى اگر چه « بينة » به شهادت دو نفر عادل گفته مىشود ولى معنى لغوى آن كاملا وسيع است و شهادت دو عادل يكى از مصداقهاى آن مىباشد و اگر به معجزات بينة گفته مىشود باز از همين نظر است كه حق را از باطل جدا مىكند و اگر به آيات و احكام الهى بينة گفته مىشود باز به عنوان مصداق اين معنى وسيع است .
خلاصه در اين آيه نيز پيامبر ص مامور است روى اين نكته تكيه كند كه مدرك من در مسئله خدا پرستى و مبارزه با بت كاملا روشن و آشكار مىباشد و انكار و تكذيب شما چيزى از اهميت آن نمىكاهد .
سپس به يكى ديگر از بهانه جوئيهاى آنها اشاره مىكند و آن اينكه آنها مىگفتند اگر تو بر حق هستى كيفرهايى كه ما را به آن تهديد مىكنى زودتر بياور پيامبر ص در پاسخ آنها مىگويد « آنچه را شما درباره آن عجله داريد به
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 263
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٦٣