* ( أَنْ يَفْقَهُوه وَفِي آذانِهِمْ وَقْراً ) * ) ( 1 ) .
در حقيقت تعصبهاى كوركورانه جاهلى ، و فرو رفتن در منافع مادى ، و پيروى از هوا و هوسها ، آن چنان بر عقل و هوش آنها چيره شده كه گويا در زير سرپوش و پرده اى قرار گرفته است نه حقيقتى را مىشنوند و نه درك صحيح از مسائل دارند .
شايد كرارا گفتهايم كه اگر اين گونه مسائل نسبت به خدا داده مىشود در حقيقت اشاره به قانون « عليت » و خاصيت « عمل » است ، يعنى ادامه در كجروى و اصرار در لجاجت و بدبينى ، اثرش اين است كه روح و روان آدمى را به شكل خود در مىآورند و آن را همانند آئينه كج و معوجى مىكنند كه قيافه همه چيز را كج و معوج نشان مىدهد . تجربه اين حقيقت را ثابت كرده است كه افراد بدكار و گناهكار در آغاز از كار خود احساس ناراحتى مىكنند ، اما تدريجا به آن خو گرفته و شايد روزى فرا رسد كه اعمال زشت خود را واجب و لازم بشمرند و به تعبير ديگر اين يكى از مجازاتهاى اصرار و پافشارى در گناه و مخالفت با حق است كه دامان گناهكاران لجوج را مىگيرد .
لذا مىگويد كار اينها به جايى رسيده است كه « اگر تمام آيات و نشانههاى خدا را ببينند باز ايمان نمىآورند » ( * ( وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها ) * ) .
و از اين بالاتر هنگامى كه به نزد تو بيايند به جاى اينكه گوش جان را به سخنان تو متوجه سازند و حد اقل به صورت يك جستجوگر ، به احتمال يافتن حقيقتى پيرامون آن بينديشند ، با روح و فكر منفى در برابر تو ظاهر مىشوند ، و « هدفى جز مجادله و پرخاشگرى و خرده گيرى ندارند » ( * ( حَتَّى إِذا جاؤُكَ يُجادِلُونَكَ ) * ) .
هامش
( 1 ) « اكنة » جمع « كنان » بر وزن « كتاب » به معنى پرده و يا هر چيزى كه مستور سازد مىباشد و « وقر » به معنى سنگينى گوش است .