زير بار اين مجازات نخواهند بود ، و اين حق براى تو در برابر بندگان نافرمانت ثابت است ، و اگر آنها را ببخشى و از گناهانشان صرف نظر كنى توانا و حكيم هستى ، نه بخشش تو نشانه ضعف است ، و نه مجازاتت خالى از حكمت و حساب « ( * ( إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ) * ) .
در اينجا دو سؤال پيش مىآيد :
1 - آيا در تاريخ مسيحيان هيچ ديده شده است كه « مريم » را معبود خود قرار دهند ؟ يا اينكه آنها تنها قائل به تثليث و خدايان سه گانه يعنى « خداى پدر » و « خداى پسر » و « روح القدس » بودهاند ، و شكى نيست كه روح القدس به پندار آنها ، واسطه ميان « خداى پدر » و « خداى پسر » ، مىباشد و او غير از مريم است ، در پاسخ اين سؤال بايد گفت : درست است كه مسيحيان مريم را خدا نمىدانستند . ولى در عين حال در برابر او و مجسمه اش مراسم عبادت را انجام مىدادهاند ، همانطور كه بت پرستان بت را خدا نمىدانستند ولى شريك خدا در عبادت تصور مىكردند ، و به عبارت روشنتر فرق است ميان اللَّه به معنى « خدا » و إله به معنى « معبود » ، مسيحيان « مريم » را إله يعنى « معبود » مىدانستند نه خدا .
به تعبير يكى از مفسران گرچه هيچيك از فرق مسيحيت كلمه « إله و معبود » را بر مريم اطلاق نمىكنند ، بلكه او را تنها مادر خداوند مىدانند ! ولى ، عملا مراسم نيايش و پرستش را در برابر او دارند ، خواه اين نام را بر او بگذارند يا نه سپس اضافه مىكند : چندى قبل در بيروت در شماره نهم سال هفتم مجله « مشرق » كه متعلق به مسيحيان است ، مطالب قابل ملاحظه اى به عنوان ياد بود پنجاهمين سال اعلان « پاپ بيوس نهم » درباره شخصيت مريم منتشر گرديد و در همين شماره تصريح شده بود كه كليساهاى شرقى همانند كليساهاى غربى « مريم » را عبادت مىكنند ، و در شماره چهاردهم سال پنجم همان مجله مقاله اى به قلم « انستاس