تفسير :
بيزارى مسيح از شرك پيروانش
اين آيات پيرامون گفتگوى خداوند با حضرت مسيح ع در روز رستاخيز بحث مىكند ، به دليل اينكه در چند آيه بعد مىخوانيم : * ( هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ ) * : « امروز روزى است كه راستگويى راستگويان به آنها سود مىدهد » و مسلما منظور از آن روز قيامت است .
به علاوه جمله * ( فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ) * دليل ديگرى بر اين است كه اين گفتگو بعد از دوران نبوت مسيح ع واقع شده است و شروع آيه با جمله « قال » كه براى زمان ماضى است مشكلى ايجاد نمىكند ، زيرا در قرآن بسيار ديده مىشود كه مسائل مربوط به قيامت به صورت زمان ماضى ذكر شده و اين اشاره به قطعى بودن قيامت است ، يعنى وقوع آن در آينده چنان مسلم است كه گويى در گذشته واقع شده ، و با صيغه فعل ماضى از آن ياد مىشود .
به هر حال آيه نخست مىگويد : خداوند در روز قيامت به عيسى مىگويد : « آيا تو به مردم گفتى كه من و مادرم را علاوه بر خداوند معبود خويش قرار دهيد ، و پرستش كنيد ؟ » ( * ( وَإِذْ قالَ اللَّه يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّي إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّه ) * ) .
شك نيست كه مسيح ع چنين چيزى را نگفته است و تنها دعوت به توحيد و عبادت خدا نموده ، ولى منظور از اين استفهام اقرار گرفتن از او در برابر امتش ، و بيان محكوميت آنها است .
مسيح ع با نهايت احترام در برابر اين سؤال چند جمله در پاسخ مىگويد :
1 - نخست زبان به تسبيح خداوند از هر گونه شريك و شبيه گشوده و مىگويد :