اسامة بن زيد به گمان اينكه مرد يهودى از ترس جان و براى حفظ مال اظهار اسلام مىكند و در باطن مسلمان نيست به او حمله كرد و او را كشت و گوسفندان او را به غنيمت گرفت هنگامى كه خبر به پيامبر ص رسيد پيامبر ص سخت از اين جريان ناراحت شد و فرمود : تو مسلمانى را كشتى ، « اسامة » ناراحت شد و عرض كرد اين مرد از ترس جان و براى حفظ مالش اظهار اسلام كرد پيامبر ص فرمود : تو كه از درون او آگاه نبودى ، چه ميدانى ؟ شايد به راستى مسلمان شده است ، در اين موقع آيه فوق نازل شد و به مسلمانان هشدار داد كه به خاطر غنائم جنگى و مانند آن هيچگاه انكار سخن كسانى را كه اظهار اسلام مىكنند ننمايند بلكه هر كس اظهار اسلام كرد بايد سخن او را پذيرفت .
تفسير :
بعد از آنكه در آيات گذشته تاكيدات لازم نسبت به حفظ جان افراد بىگناه شد ، در اين آيه يك دستور احتياطى براى حفظ جان افراد بىگناهى كه ممكن است مورد اتهام قرار گيرند بيان مىكند و مىفرمايد : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد هنگامى كه در راه جهاد گام بر ميداريد ، تحقيق و جستجو كنيد و به كسانى كه اظهار اسلام مىكنند نگوئيد مسلمان نيستيد » .
( * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّه فَتَبَيَّنُوا وَلا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً ) * ) .
و به اين ترتيب دستور مىدهد آنهايى را كه اظهار ايمان مىكنند با آغوش باز بپذيرند و هر گونه بد گمانى و سوء ظن را نسبت به اظهار ايمان آنها كنار بگذارند .
سپس اضافه مىكند كه مبادا به خاطر نعمتهاى ناپايدار اين جهان افرادى را كه