در آيه فوق آن را با اعمال و افكار اهل كتاب مقايسه كرده و مىگويد : « كداميك بدتر است » در حقيقت يك نوع كنايه مىباشد ، همانطور كه گاهى مىبينيم فرد ناپاكى از فرد پاكى انتقاد مىكند ، او در جواب مىگويد : آيا پاكدامنان بدترند يا آلودگان ؟ .
سپس به تشريح اين مطلب پرداخته و مىگويد : « آنها كه بر اثر اعمالشان مورد لعن و غضب پروردگار واقع شدند و آنان را به صورت » ميمون « و » خوك « مسخ كرد ، و آنها كه پرستش طاغوت و بت نمودند ، مسلما اين چنين افراد ، موقعيتشان در اين دنيا و محل و جايگاهشان در روز قيامت بدتر خواهد بود ، و از راه راست و جاده مستقيم گمراه ترند » .
( * ( مَنْ لَعَنَه اللَّه وَغَضِبَ عَلَيْه وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنازِيرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ أُولئِكَ شَرٌّ مَكاناً وَأَضَلُّ عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ ) * ) ( 1 ) .
در باره معنى مسخ و تغيير چهره دادن بعضى از انسانها و اينكه آيا منظور از آن مسخ و دگرگون شدن چهره جسمانى است يا دگرگونى چهره فكرى و اخلاقى ، به خواست خدا به طور مشروح در ذيل آيه 163 سوره اعراف سخن خواهيم گفت .
هامش
( 1 ) سواء در لغت به معنى مساوات و اعتدال و برابرى است ، و اينكه جاده مستقيم در آيه فوق سواء السبيل گفته شده به خاطر آن است كه قسمتهاى آن برابر و دو طرف آن مساوى و هموار است و به هر روش معتدل و منظم و خالى از انحراف ، راه راست گفته مىشود .
ضمنا بايد توجه داشت كه جمله « عبد الطاغوت » عطف بر جمله « * ( مَنْ لَعَنَه اللَّه ) * » مىباشد و « عبد » فعل ماضى است و جمع عبد نيست آن چنان كه بعضى احتمال دادهاند ، و اينكه در آيه فوق نسبت پرستش طاغوت به اهل كتاب داده يا اشاره به گوساله پرستى يهود است و يا اشاره به تسليم بىقيد و شرط آنها در برابر پيشوايان منحرفشان مىباشد .