عصر پيامبر ص مضمون روايت فوق را در اشعار خود كه در باره على ع سروده چنين آورده است :
فانت الذى اعطيت اذ كنت راكعا
زكاتا فدتك النفس يا خير راكع
فانزل فيك اللَّه خير ولاية
و بينها فى محكمات الشرائع
يعنى : « تو بودى كه در حال ركوع زكات بخشيدى ، جان بفداى تو باد اى بهترين ركوع كنندگان » .
« و به دنبال آن خداوند بهترين ولايت را در باره تو نازل كرد و در ضمن قرآن مجيد آن را ثبت نمود » ( 1 ) .
پاسخ به هشت ايراد مخالفان بر آيه ولايت
جمعى از متعصبان اهل تسنن اصرار دارند كه ايرادهاى متعددى به نزول اين آيه در مورد على ع و همچنين به تفسير « ولايت » به عنوان « سرپرستى و تصرف و امامت » بنمايند كه ما ذيلا مهمترين آنها را عنوان كرده و مورد بررسى قرار مىدهيم :
1 - از جمله اشكالاتى كه نسبت به نزول آيه فوق در مورد على ع گرفتهاند اين است كه آيه با توجه به كلمه « الذين » كه براى جمع است ، قابل تطبيق بر يك فرد نيست ، و به عبارت ديگر آيه مىگويد : « ولى » شما آنهايى هستند كه نماز را بر پا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند ، اين عبارت چگونه بر يك شخص مانند على ع قابل تطبيق است ؟ .
پاسخ
در ادبيات عرب مكرر ديده مىشود كه از مفرد به لفظ جمع ، تعبير
هامش
( 1 ) اشعار حسان بن ثابت با تفاوت مختصرى در كتب بسيارى نقل شده از جمله در كتاب تفسير « روح المعانى آلوسى » و « كفاية الطالب گنجى شافعى » و كتب بسيار ديگر .