و سپس دست به كشتار آنها زدند و شتران زكات را غارت كرده و از اسلام بيرون رفتند . پيامبر ص دستور داد آنها را دستگير كردند و همان كارى كه با چوپانها انجام داده بودند به عنوان مجازات در باره آنها انجام يافت ، يعنى چشم آنها را كور كردند و دست و پاى آنها را بريدند و كشتند تا ديگران عبرت بگيرند و مرتكب اين اعمال ضد انسانى نشوند ، آيه فوق در باره اين گونه اشخاص نازل گرديد و قانون اسلام را در مورد آنها شرح داد . ( 1 )
تفسير : كيفر آنها كه به جان و مال مردم حمله مىبرند
اين آيه در حقيقت بحثى را كه در مورد قتل نفس در آيات سابق بيان شد تكميل مىكند و جزاى افراد متجاوزى را كه اسلحه به روى مسلمانان مىكشند و با تهديد به مرگ و حتى كشتن ، اموالشان را به غارت مىبرند ، با شدت هر چه تمامتر بيان مىكند ، و مىگويد : « كيفر كسانى كه با خدا و پيامبر به جنگ بر مىخيزند و در روى زمين دست به فساد مىزنند اين است كه يكى از چهار مجازات در مورد آنها اجراء شود : « نخست » اينكه كشته شوند ، « ديگر » اينكه به دار آويخته شوند ، « سوم » اين كه دست و پاى آنها به طور مخالف ( دست راست با پاى چپ ) بريده شود « چهارم » اينكه از زمينى كه در آن زندگى دارند تبعيد گردند » .
( * ( إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّه وَرَسُولَه وَيَسْعَوْنَ فِي الأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الأَرْضِ ) * ) .
در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد :
هامش
( 1 ) تفسير المنار جلد 6 صفحه 353 و تفسير قرطبى جلد 3 صفحه 2145 .