شهامت ) داده بود گفتند شما وارد دروازه شهر آنان شويد هنگامى كه وارد شديد پيروز خواهيد شد و بر خدا توكل كنيد اگر ايمان داريد .
24 - ( بنى اسرائيل ) گفتند اى موسى تا آنها در آنجا هستند ما هرگز وارد آن نخواهيم شد ، تو و پروردگارت برويد و ( با آنان ) جنگ كنيد ، ما همين جا نشستهايم ! ! .
25 - ( موسى ) گفت پروردگارا ! من تنها اختيار خودم و برادرم را دارم ، ميان من و اين جمعيت گنهكار جدايى بيفكن ! .
26 - خداوند ( به موسى ) فرمود : اين سرزمين تا چهل سال بر آنها ممنوع است ( و به آن نخواهند رسيد ) پيوسته در زمين سرگردان خواهند بود و در باره ( سرنوشت ) اين جمعيت گنهكار غمگين مباش .
تفسير : بنى اسرائيل و سرزمين مقدس
در اين آيات براى زنده كردن روح حقشناسى در يهود ، و بيدار كردن و جدان آنها در برابر خطاهايى كه در گذشته مرتكب شدند ، تا به فكر جبران بيفتند ، نخست چنين مىگويد ، « به خاطر بياوريد زمانى را كه موسى به پيروان خود گفت : اى بنى اسرائيل نعمتهايى را كه خدا به شما ارزانى داشته است فراموش نكنيد » .
( * ( وَإِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِه يا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّه عَلَيْكُمْ ) * ) .
روشن است كه كلمه « * ( نِعْمَتَ اللَّه ) * » همه مواهب و نعمتهاى پروردگار را شامل مىشود ولى بدنبال آن اشاره به سه قسمت مهم از آنها كرده است .
نخست نعمت وجود پيامبران و رهبران فراوان در ميان آنها است كه بزرگترين موهبت الهى در باره آنان بود ( * ( إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِياءَ ) * ) تا آنجا كه ميگويند تنها در زمان موسى بن عمران بالغ بر هفتاد پيامبر وجود داشت و تمام