« فترت » در اصل بمعنى سكون و آرامش است و به فاصله ميان دو جنبش و حركت يا دو كوشش و نهضت و انقلاب نيز گفته مىشود .
و از آنجا كه در فاصله ميان « موسى » ع و « مسيح » ع پيامبران و رسولانى وجود داشتند ، اما در ميان حضرت مسيح و پيغمبر اسلام ص به اين شكل نبود ، قرآن اين دوران را دوران « فترت رسل » ناميده است ، و ميدانيم كه در ميان دوران مسيح و بعثت پيامبر ص حدود ششصد سال فاصله بود « .
ولى طبق آنچه در قرآن به آن اشاره شده ( در سوره يس آيه 14 ) و طبق آنچه مفسران اسلامى گفتهاند حد اقل در ميان اين دو پيامبر ، سه نفر از رسولان آمدهاند و بعضى عدد آنها را چهار نفر ميدانند ، اما در هر حال ميان وفات آن رسولان و پيامبر اسلام ص فاصله اى وجود داشت و به همين دليل در قرآن از آن به عنوان دوران « فترت » ياد شده است .
سؤال :
در اينجا ممكن است گفته شود ، طبق عقيده ما ، جامعه انسانيت لحظه اى از نماينده خدا و فرستادگان او خالى نخواهد شد چگونه ممكن است چنين فترتى وجود داشته باشد ؟
پاسخ :
بايد توجه داشت كه قرآن ميگويد على فترة الرسل يعنى رسولانى در اين
هامش
( 1 ) بعضى فاصله ميان اين دو پيامبر بزرگ را كمتر از ششصد سال و بعضى بيشتر از ششصد سال و بنا به گفته بعضى فاصله ميان ولادت مسيح ع و هجرت پيامبر اسلام ص به سال رومى ششصد و بيست و يك سال و صد و نود و پنج روز است ( تفسير ابو الفتوح رازى جلد 4 پاورقى صفحه 154 . نوشته مرحوم شعرانى ) .