گذاشتم ؟ گفتند : تو مىگويى او بنده خدا و پيامبر او بوده است . آيه فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت .
تفسير : مسيح بنده خدا بود
گرچه آيات فوق شان نزول خاصى دارد با اين حال پيوند و ارتباط آن با آيات گذشته كه در باره نفى الوهيت مسيح ع و ابطال مساله تثليث بود آشكار است .
نخست با بيان ديگرى مساله الوهيت مسيح ع را ابطال مىكند و ميگويد شما چگونه معتقد به الوهيت عيسى ع هستيد در حالى كه « نه مسيح استنكاف از عبوديت و بندگى پروردگار داشت و نه فرشتگان مقرب پروردگار استنكاف دارند » .
( يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّه وَلَا الْمَلائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ ) .
و مسلم است كسى كه خود عبادت كننده است معنى ندارد كه معبود باشد مگر ممكن است كسى خود را عبادت كند ؟ يا اينكه عابد و معبود و بنده و خدا يكى باشد ؟ ! جالب اين است كه در حديثى ميخوانيم كه امام على بن موسى الرضا ع براى محكوم ساختن مسيحيان منحرف كه مدعى الوهيت او بودند به « جاثليق » بزرگ مسيحيان فرمود : عيسى ع همه چيزش خوب بود تنها يك عيب داشت و آن اينكه عبادت چندانى نداشت ، مرد مسيحى بر آشفت و به امام گفت چه اشتباه بزرگى ميكنى ؟ اتفاقا او از عابدترين مردم بود ، امام فورا فرمود : او چه كسى را عبادت ميكرد ؟ آيا كسى جز خدا را ميپرستيد ؟ بنا بر اين