تفسير :
در آيات گذشته خوانديم كه يهود در ميان پيامبران خدا تفرقه مىافكندند بعضى را تصديق و بعضى را انكار ميكردند ، آيات مورد بحث ، بار ديگر به آنها پاسخ مىگويد كه : « ما بر تو وحى فرستاديم همانطور كه بر نوح و پيامبران بعد از او وحى فرستاديم و همانطور كه بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و پيامبرانى كه از فرزندان يعقوب بودند و عيسى و ايوب و يونس و هارون و سليمان وحى نموديم و به داود كتاب زبور داديم » ( * ( إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِه وَأَوْحَيْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَإِسْماعِيلَ وَإِسْحاقَ وَيَعْقُوبَ وَالأَسْباطِ وَعِيسى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهارُونَ وَسُلَيْمانَ وَآتَيْنا داوُدَ زَبُوراً ) * ) .
پس چرا در ميان اين پيامبران بزرگ تفرقه مىافكنيد در حالى كه همگى در يك مسير گام بر مىداشتند .
و ممكن است آيه فوق ناظر به گفتار مشركان و بتپرستان عرب باشد كه از نزول وحى بر پيامبر ص تعجب مىكردند ، آيه مىگويد چه جاى تعجب است مگر وحى بر پيامبران پيشين نازل نشد ؟ ! سپس اضافه مىكند پيامبرانى كه وحى بر آنان نازل گرديد منحصر به اينها نبودند بلكه « پيامبران ديگرى كه قبلا سرگذشت آنها را براى تو بيان كردهايم و پيامبرانى را كه هنوز سرگذشت آنها را شرح ندادهايم همگى همين ماموريت را داشتند و وحى الهى بر آنها نازل گرديد » :
( * ( وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ) * ) .
و از اين بالاتر خداوند رسما با موسى سخن گفت :
( * ( وَكَلَّمَ اللَّه مُوسى تَكْلِيماً ) * ) .