تفسير :
گوشه ديگرى از خلافكاريهاى يهود
در اين آيات به قسمتهاى ديگرى از خلافكاريهاى بنى اسرائيل و كارشكنيها و عداوتها و دشمنيهاى آنها با پيامبران خدا اشاره شده است .
در آيه نخست ، به پيمان شكنى و كفر جمعى از آنها و قتل پيامبران بدست آنان اشاره كرده چنين ميفرمايد : « ما آنها را به خاطر پيمانشكنى ، از رحمت خود دور ساختيم يا قسمتى از نعمتهاى پاكيزه را بر آنان تحريم نموديم » .
( * ( فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ ) * . . . ) ( 1 )
آنها بدنبال اين پيمان شكنى ، آيات پروردگار را انكار كردند و راه مخالفت پيش گرفتند ( * ( وَكُفْرِهِمْ بِآياتِ اللَّه ) * ) .
و به اين نيز قناعت نكردند ، بلكه دست به جنايت بزرگ ديگرى كه قتل و كشتن راهنمايان و هاديان راه حق يعنى پيامبران بوده باشد ، زدند و بدون هيچ مجوزى آنها را از بين بردند .
( * ( وَقَتْلِهِمُ الأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ) * ) .
آنها بقدرى در اعمال خلاف جسور و بىباك بودند كه گفتار پيامبران را بباد استهزاء مىگرفتند و صريحا به آنها ميگفتند : « بر دلهاى ما پرده افكنده شده كه مانع شنيدن و پذيرش دعوت شما است » !
هامش
( 1 ) « فبما نقضهم » از نظر ادبى جارو مجرور است و بايد عاملى داشته باشد ، ممكن است عامل آن لعناهم محذوف و مقدر بوده باشد و يا جمله حرمنا عليهم . . .
كه در آيه 160 خواهد آمد ، بنا بر اين آنچه در اين وسط آمده حال جمله معترضه را دارد كه در اين گونه موارد بر زيبايى كلام مىافزايد .