پيامبرانش كافر ميشوند و مىخواهند ميان خدا و پيامبران تفرقه بيندازند و اظهار ميدارند كه ما نسبت به بعضى از آنها ايمان داريم اگر چه بعضى ديگر را به رسميت نمىشناسيم ، و به گمان خود مىخواهند در اين ميان راهى پيدا كنند ، آنها كافران واقعى هستند « .
( * ( إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّه وَرُسُلِه وَيُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّه وَرُسُلِه وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا أُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ حَقًّا ) * ) .
در حقيقت اين جمله حال يهود و مسيحيان را روشن ميسازد و يهود ، مسيح را به رسميت نمىشناختند ، و هر دو ، پيامبر اسلام ص را ، در حالى كه طبق كتب آسمانى آنها نبوت اين پيامبران بر ايشان ثابت شده بود ، اين تبعيض در قبول واقعيتها ، كه از هوا و هوس و تعصبات جاهلانه و احيانا حسادت و تنگ نظريهاى بىدليل سرچشمه ميگيرد ، نشانه عدم ايمان به پيامبران و خدا است ، زيرا ايمان آن نيست كه آنچه مطابق ميل انسان است بپذيرد ، و آنچه بر خلاف ميل و هواى او است رد كند ، اين يك نوع هوا پرستى است نه ايمان ، ايمان واقعى آن است كه انسان حقيقت را بپذيرد خواه مطابق ميل او باشد يا بر خلاف ميل او ، و لذا قرآن در آيات فوق اين گونه افراد را با اينكه دم از ايمان به خدا و بعضى از انبياء مىزدند ، بطور كلى كافر دانسته و ميگويد :
* ( إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّه وَرُسُلِه ) * . . .
بنا بر اين ايمان آنها حتى در مواردى كه نسبت به آن اظهار ايمان مىكنند ، بى ارزش قلمداد شده است ، چرا كه از روح حقجويى سرچشمه نميگيرد .
و در پايان آنها را تهديد كرده ، ميگويد : « ما براى كافران عذاب توهين آميز و خوار كننده اى فراهم ساختهايم » .
( * ( وَأَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً ) * ) .
توصيف عذاب در اين آيه به « مهين » ( توهين آميز ) ممكن است از
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 189
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٨٩