معنوى و اخروى نيست ، بلكه براى پيروان خود هم سعادت مادى مىخواهد و هم معنوى .
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيه 135 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَداءَ لِلَّه وَلَوْ عَلى أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوالِدَيْنِ وَالأَقْرَبِينَ إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيراً فَاللَّه أَوْلى بِهِما فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوى أَنْ تَعْدِلُوا وَإِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّه كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً ‹ 135 ›
ترجمه :
135 - اى كسانى كه ايمان آوردهايد كاملا قيام به عدالت كنيد ، براى خدا گواهى دهيد اگر چه ( اين گواهى ) به زيان خود شما يا پدر و مادر يا نزديكان شما بوده باشد ، چه اينكه اگر آنها غنى يا فقير باشند خداوند سزاوارتر است كه از آنها حمايت كند ، بنا بر اين از هوى و هوس پيروى نكنيد كه از حق منحرف خواهيد شد ، و اگر حق را تحريف كنيد و يا از اظهار آن اعراض نمائيد خداوند به آنچه انجام مىدهيد آگاه است .
تفسير : عدالت اجتماعى
به تناسب دستورهايى كه در آيات گذشته در باره اجراى عدالت در خصوص مورد يتيمان ، و همسران داده شده ، در اين آيه يك اصل اساسى و يك قانون كلى در باره اجراى عدالت در همه موارد بدون استثناء ذكر مىكند و به تمام افراد با ايمان فرمان ميدهد كه قيام به عدالت كنند .