در باره جمله * ( نُوَلِّه ما تَوَلَّى ) * تفسير ديگرى نيز هست و آن اينكه : « ما چنين افراد را تحت سرپرستى معبودهاى ساختگى كه براى خود انتخاب كردهاند ، قرار ميدهيم » .
حجيت اجماع
يكى از دلائل چهارگانه فقه ، اجماع بمعنى اتفاق علماء و دانشمندان اسلامى در يك مسئله فقهى است ، در اصول فقه براى اثبات حجيت اجماع دلائل مختلفى ذكر كردهاند ، از جمله آيه فوق است كه جمعى آن را دليل بر حجيت اجماع مىدانند ، زيرا مىگويد :
« هر كس طريقى غير از طريق مؤمنان انتخاب كند ، سرنوشت شومى در دنيا و آخرت دارد » و بنا بر اين هنگامى كه مؤمنان راهى را در مسئله اى برگزيدند همه بايد از آن پيروى كنند .
ولى حق اين است كه آيه فوق هيچگونه ارتباطى با مسئله حجيت اجماع ندارد ( البته ما اجماع را حجت مىدانيم مشروط به اينكه از آن كشف قول معصوم كنيم و يا معصوم شخصا ، و لو بطور ناشناس ، در ضمن اصحاب اجماع باشد ، ولى دليل حجت چنين اجماعى همان حجيت سنت و قول معصوم است نه آيه فوق ) زيرا :
اولا مجازاتهايى كه در آيه تعيين شده براى كسانى است كه آگاهانه ، مخالفت با پيغمبر ص كنند و راهى غير راه مؤمنان را انتخاب نمايند ، يعنى اين دو بايد دست به دست هم بدهند تا چنان ثمره شومى داشته باشد وانگهى بايد از روى علم و آگاهى صورت گيرد ، و اين موضوع هيچگونه ارتباطى با مسئله حجيت اجماع ندارد و اجماع را به تنهايى حجت نمىكند .
ثانيا منظور از * ( سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ ) * ، راه توحيد و خدا پرستى و اصل اسلام