كامل از مسائل مختلف دارد ، نه گرفتار لغزش مىشود ، نه گمراهى و نه گناه .
ولى اشتباه نشود با اينكه چنان علمى براى پيامبر ص از ناحيه خدا است ولى باز جنبه اجبارى به خود نمىگيرد ، يعنى هيچگاه پيامبر مجبور نيست به علم خود عمل كند بلكه از روى اختيار به آن عمل مىكند ، همانطور كه طبيب مزبور با داشتن آگاهى از وضع آن آب آلوده اجبارى به ننوشيدن آن ندارد بلكه از روى اراده از شرب آن خوددارى مىكند .
و اگر گفته شود چرا پيامبر ص مشمول چنين فضل الهى شده است نه ديگران ، بايد گفت اين به خاطر مسئوليت سنگين رهبرى است كه بر دوش او گذاشته شده است و بر دوش ديگران نيست زيرا خداوند به همان مقدار كه مسئوليت مىدهد ، توان و نيرو مىبخشد . ( دقت كنيد ) .
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيه 114 ]
لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ وَمَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّه فَسَوْفَ نُؤْتِيه أَجْراً عَظِيماً ‹ 114 ›
ترجمه :
114 - در بسيارى از سخنان در گوشى ( و جلسات محرمانه ) آنها خير و سودى نيست مگر كسى كه ( به اين وسيله ) امر به كمك به ديگران يا كار نيك يا اصطلاح در ميان مردم كند ، و هر كس براى خشنودى پروردگار چنين كند پاداش بزرگى به او خواهيم داد .