سرچشمه معصوم بودن پيامبران
آيه فوق ، از آياتى است كه اشاره بمسئله مصونيت پيامبر ص از خطا و اشتباه و گناه مىكند و مىگويد : اگر امدادهاى الهى شامل حال تو نبود تو را گمراه مىساختند ولى با وجود اين امدادها قادر به اين كار نخواهند بود و هيچگونه زيانى در اين راه به تو نمىرسانند .
به اين ترتيب خداوند براى اينكه پيامبر ص بتواند در هر چيز سرمشقى براى امت باشد و الگويى براى نيكيها و خيرات گردد ، و از عواقب دردناك لغزشهايى كه ممكن است دامن يك رهبر بزرگ را بگيرد ، بر كنار باشد و امت از سرگردانى در مسئله اطاعت پيامبر ص در امان باشند و گرفتار تضاد در ميان اطاعت و عدم اطاعت نشوند پيامبر خود را در برابر خطا و گناه بيمه مىكند تا اعتماد كامل مردم را كه از نخستين شرطهاى رهبرى الهى است به خود جلب نمايد .
و در ذيل آيه يكى از دلائل اساسى مسئله عصمت بطور اجمال آمده است و آن اينكه : خداوند علوم و دانشهايى به پيامبر ص آموخته كه در پرتو آن در برابر گناه و خطا بيمه مىشود ، زيرا علم و دانش ( در مرحله نهايى ) موجب عصمت است مثلا پزشكى كه آب آلوده اى را كه به انواع ميكربهاى : و با ، مالاريا ، و دهها بيمارى خطرناك ديگر آلوده است و آن را در آزمايشگاه در زير ميكروسكوپ مطالعه كرده و اثر كشنده آن را به روشنى دريافته است ، ممكن نيست از آن آب بنوشد ، يعنى اين علم به او مصونيت در برابر ارتكاب اين عمل مىدهد ، در حالى كه جهل به آن ممكن است موجب ارتكاب گردد .
همچنين سرچشمه بسيارى از اشتباهات جهل به مقدمات يا لوازم و عواقب يك كار است ، بنا بر اين كسى كه از طريق وحى الهى و تعليم پروردگارا آگاهى