كه طرح « عبد اللَّه بن ابى » در اقليت افتاد .
خود پيغمبر ص با اينكه تمايل بخروج از مدينه نداشت به اين مشورت احترام گذاشت و نظريه طرفداران خروج از مدينه را انتخاب كرد و با يك نفر از اصحاب براى مهيا كردن اردوگاه از شهر خارج شد و محلى را كه در دامنه كوه احد از جهت شرائط نظامى موقعيت حساسى داشت براى اردوگاه انتخاب فرمود .
مسلمانان براى دفاع آماده مىشوند
آن روز ، روز جمعه بود كه پيامبر ص اين مشورت را به عمل آورد ، پس از آن براى اداى خطبه نماز جمعه ايستاد ، بعد از حمد و ثناى خداوند يكتا ، مسلمانان را از نزديك شدن سپاه قريش آگاه ساخت و فرمود :
« اگر شما با جان و دل براى جنگ آماده باشيد و با چنين روحيه اى با دشمنان بجنگيد خداوند بطور يقين پيروزى را نصيبتان مىكند » و در همان روز با هزار نفر از مهاجر و انصار رهسپار اردوگاه شدند .
پيغمبر ص شخصا فرماندهى لشكر را به عهده داشت ، و قبل از آنكه از مدينه خارج شوند دستور داد سه پرچم ترتيب دهند ، يكى را به مهاجران و دو تا را به انصار اختصاص داد .
پيامبر فاصله ميان مدينه و احد را پياده پيمود ، و در طول راه از صفوف لشكر سان مىديد و به دست خود صفوف لشكر را مرتب و منظم مىساخت ، تا در يك صف راست و مستقيم حركت كنند .
مورخ معروف « حلبى » در كتاب خود مىنويسد : پيغمبر اكرم ص هنوز به احد نرسيده بود كه ضمن بازديد لشكر گروهى را در ميان آنها ديد كه هرگز نديده بود ، پرسيد اينها كيستند ؟ عرض كردند عده اى از يهودند كه با « عبد اللَّه ابن ابى » هم پيمان بودهاند ، و بدين مناسبت به يارى مسلمانان آمدهاند ، حضرت