خوردند و با دادن هفتاد كشته ، و هفتاد اسير به مكه مراجعت كردند ، ابو سفيان به مردم مكه اخطار كرد نگذارند زنان بر كشتههاى بدر گريه كنند ، زيرا اشك چشم ، اندوه را از بين مىبرد ، و عداوت و دشمنى را نسبت به محمد از قلبهاى آنان زايل مىكند ، ابو سفيان خود عهد كرده بود ما دام كه از قاتلان جنگ بدر انتقام نگيرد ، با همسر خود همبستر نشود ! به هر حال طايفه قريش با هر وسيله اى كه در اختيار داشتند ، مردم را به - جنگ با مسلمانان تحريك مىكردند و فرياد « انتقام ، انتقام » در شهر مكه طنينانداز بود .
در سال سوم هجرت ، قريش به عزم جنگ با پيامبر ، با سه هزار سوار و دو هزار پياده ، با تجهيزات كافى از مكه خارج شدند ، و براى اينكه در ميدان جنگ بيشتر استقامت كنند ، بتهاى بزرگ و زنان خود را نيز با خود حركت دادند .
گزارش به موقع عباس
عباس عموى پيامبر هنوز اسلام نياورده بود ، و در ميان قريش به كيش و آئين آنان باقى بود ، ولى از آنجا كه به برادرزاده خود ، زياد علاقمند بود ، هنگامى كه ديد لشكر نيرومند قريش به قصد جنگ با پيامبر از مكه بيرون آمد ، بى درنگ نامه اى نوشت ، و به وسيله مردى از قبيله « بنى غفار » به مدينه فرستاد .
پيك عباس به سرعت بسوى مدينه روان شد ، هنگامى كه پيامبر از جريان مطلع شد با « سعد بن ابى » ملاقات كرد و گزارش عباس را به او رساند ، و حتى المقدور سعى مىشد اين موضوع مدتى پنهان بماند .
پيغمبر ( ص ) با مسلمانان مشورت مىكند
در همان روز كه نامه عباس به پيامبر ص رسيده بود ، چند نفر از مسلمانان