* ( وَباؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّه وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ) * « باؤا » در اصل به معنى « مراجعت كردند ، و منزل گرفتند » مىباشد ، و در اينجا كنايه از استحقاق پيدا كردن است ، يعنى قوم يهود بر اثر خلافكارى خود مستحق مجازات الهى شدند و خشم پروردگار را همچون منزل و مكانى براى خود انتخاب كردند .
« مسكنت » به معنى بيچارگى است ، مخصوصا بيچارگى شديد كه راه نجات از آن مشكل باشد ، و در اصل از ماده « سكونت » گرفته شده زيرا افراد مسكين كسانى هستند كه بر اثر ضعف و نياز قادر بر حركت و جنبشى از خود نمىباشند .
ضمنا بايد توجه داشت كه « مسكين » تنها به معنى نيازمند از نظر مال و ثروت نيست ، بلكه هر نوع بيچارگى آميخته با ضعف و ناتوانى در مفهوم آن داخل است . بعضى معتقدند كه تفاوت « مسكنت » با « ذلت » اين است كه ذلت جنبه تحميلى از طرف ديگران دارد در حالى كه مسكنت حالت « خود كمبينى درونى » خود شخص را مىرساند .
به اين ترتيب جمله فوق مىگويد : يهود بر اثر خلافكارىها نخست از طرف ديگران مطرود شدند و به خشم خداوند گرفتار آمدند و سپس تدريجا اين موضوع به صورت يك صفت ذاتى در آمد بطورى كه با تمام امكاناتى كه دارند باز در خود يك نوع احساس حقارت مىكنند و به همين دليل در ذيل اين جمله در آيه استثنايى ديده نمىشود .
* ( ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّه وَيَقْتُلُونَ الأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ) * . . .
در پايان آيه ، دليل اين سرنوشت شوم يهود بيان شده ، مىفرمايد اگر آنها به چنين سرنوشتى گرفتار شدند ، نه بخاطر نژاد و يا خصوصيات ديگر آنها است ، بلكه بخاطر اعمالى است كه مرتكب مىشدند ، زيرا اولا آيات خدا را انكار مىكردند و ثانيا اصرار در كشتن رهبران الهى و پيشوايان خلق و نجات دهندگان بشر ، يعنى انبياى پروردگار داشتند و ثالثا آلوده انواع گناهان مخصوصا ظلم و ستم و تعدى
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 53
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٣