تفسير :
گناهان كبيره و صغيره
* ( إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْه نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ ) * . . .
اين آيه با صراحت مىگويد : « اگر گناهان كبيره اى كه از آن نهى شده ترك گوئيد » سيئات « شما را مىپوشانيم و مىبخشيم و در جايگاه نيكويى شما را وارد مىكنيم » .
از اين تعبير استفاده مىشود كه گناهان بر دو دستهاند ، دسته اى كه قرآن نام آنها را « كبيره » و دسته اى كه نام آنها را « سيئة » گذاشته است ، و در آيه 32 سوره نجم به جاى « سيئة » تعبير به « لمم » ( 1 ) نموده است ، و در آيه 49 سوره كهف در برابر كبيره ، « صغيره » را ذكر فرموده است آنجا كه مىگويد : لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَلا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها ( اين نامه عمل هيچ گناه كوچك و بزرگى را فرو - گذار نكرده مگر اينكه به شماره در آورده است ) .
از تعبيرات فوق بروشنى ثابت مىشود كه گناهان بر دو دسته مشخص تقسيم مىشوند كه گاهى از آن دو به « كبيره » و « صغيره » و گاهى « كبيره » و « سيئه » و گاهى « كبيره » و « لمم » تعبير مىشود .
اكنون بايد ديد كه ضابطه و ميزان در تعيين صغيره و كبيره چيست ؟
بعضى مىگويند : اين دو از امور نسبى هستند ، يعنى به هنگام مقايسه - كردن دو گناه به يكديگر آن يك كه اهميتش بيشتر است كبيره و آنكه كمتر است صغيره مىباشد ، و بنا بر اين هر گناهى نسبت به گناه بزرگتر ، صغيره ، و نسبت به - گناه كوچكتر ، كبيره است ( 2 ) .
هامش
( 1 ) - لمم ( بر وزن قسم ) به معنى كارهاى كوچك و كم اهميت است .
( 2 ) - مرحوم طبرسى در مجمع البيان اين عقيده را به دانشمندان شيعى نسبت داده در حالى كه چنين نيست و بسيارى از دانشمندان ما عقيده ديگرى دارند كه شرح خواهيم داد .