[ سوره آلعمران ‹ 3 › : آيات 104 تا 105 ]
وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ‹ 104 › وَلا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ وَأُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ‹ 105 ›
ترجمه :
104 - بايد از ميان شما جمعى دعوت به نيكى كنند و امر به معروف و نهى از منكر نمايند و آنها رستگارانند .
105 - و مانند كسانى نباشيد كه پراكنده شدند و اختلاف كردند ( آن هم ) پس از آنكه نشانههاى روشن ( پروردگار ) به آنان رسيد ، و آنها عذاب عظيمى دارند .
تفسير
دعوت به حق و مبارزه با فساد
* ( وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ) * .
« امت » در اصل از ماده « ام » به معنى هر چيزى است كه اشياء ديگرى به آن بضميمه گردد و به همين جهت « امت » به جماعتى كه جنبه وحدتى در ميان آنها باشد گفته مىشود خواه وحدت از نظر زمان يا از نظر مكان و يا از نظر هدف و مرام باشد ، بنا بر اين به اشخاص متفرق و پراكنده « امت » گفته نمىشود .
به دنبال آيات پيشين كه مسئله اخوت و اتحاد را توصيف ميكرد در اين آيه اشاره به مسئله « امر به معروف » و « نهى از منكر » شده كه در حقيقت بمنزله