و از امام باقر ع نقل شده كه در پاسخ سؤال ابو بصير راجع به متعه فرمود
نزلت فى القرآن * ( فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِه مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً ) * . . . : « قرآن مجيد در اين باره سخن گفته آنجا كه مىفرمايد : * ( فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ ) * . . . » ( 1 )
و از امام باقر ع نيز نقل شده كه در پاسخ شخصى بنام عبد اللَّه بن عمير ليثى در مورد متعه فرمود :
احلها اللَّه فى كتابه و على لسان نبيه فهى حلال الى يوم القيامة
: « خداوند آن را در قرآن و بر زبان پيامبرش حلال كرده است و آن تا روز قيامت حلال مىباشد » ( 2 ) .
آيا اين حكم ، نسخ شده است ؟ !
اتفاق عموم علماى اسلام بلكه ضرورت دين بر اين است كه ازدواج موقت در آغاز اسلام مشروع بوده ( و گفتگو در باره دلالت آيه فوق بر مشروعيت متعه هيچ گونه منافاتى با مسلم بودن اصل حكم ندارد زيرا مخالفان معتقدند كه مشروعيت حكم از سنت پيامبر ص ثابت شده است ) و حتى مسلمانان در آغاز اسلام به آن عمل كردهاند و جمله معروفى كه از عمر نقل شده متعتان كانتا على عهد رسول اللَّه و انا محرمهما و معاقب عليهما متعة النساء و متعة الحج : ( 3 ) « دو متعه در زمان پيامبر ص بود كه من آنها را حرام كردم و بر آنها مجازات مىكنم ، متعه زنان و حج تمتع » ( كه نوع خاصى از حج است ) دليل روشنى بر وجود اين حكم در عصر پيامبر ص است منتها مخالفان اين حكم ، مدعى هستند كه بعدا نسخ و
هامش
( 1 ) - مدرك سابق .
( 2 ) - تفسير برهان ذيل آيه ( بايد توجه داشت كه اين حديث و دو حديث سابق در كتاب كافى مىباشد ) .
( 3 ) - كنز العرفان جلد دوم صفحه 158 - حديث مزبور از تفسير قرطبى و طبرى با عباراتى شبيه عبارت فوق نقل شده است . در سنن كبراى بيهقى در جلد هفتم كتاب نكاح نيز ذكر شده .