* ( الَّتِي جَعَلَ اللَّه لَكُمْ قِياماً ) * :
در اين جمله قرآن تعبير جالبى در باره اموال و ثروتها كرده و مىگويد :
« اين سرمايههاى شما كه قوام زندگانى و اجتماع شما به آن است و بدون آن نمىتوانيد كمر راست كنيد به دست سفيهان و اسرافكاران نسپاريد ، و از اين تعبير به خوبى اهميتى را كه اسلام براى مسائل مالى و اقتصادى قائل است روشن مىشود ، و به عكس آنچه در انجيل كنونى ( 1 ) ميخوانيم كه » شخص پولدار هرگز وارد ملكوت آسمانها نمىشود « اسلام ميگويد ملتى كه فقير باشد هرگز نمىتواند كمر راست كند و عجب اين است كه آنها با آن تعليمات غلط به كجا رسيدهاند ، و ما با اين تعليمات عالى در چه مرحله اى سير ميكنيم ، در حقيقت آنها از آن خرافات فاصله گرفتهاند و به جايى رسيدهاند و ما هم از اين تعليمات عالى دور مانديم و چنين سرگردان شديم .
* ( وَارْزُقُوهُمْ فِيها وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً ) * در پايان آيه دو دستور مهم در باره يتيمان مىدهد :
نخست اينكه « خوراك و پوشاك آنها را از طريق اموالشان تامين كنيد » تا با آبرومندى بزرگ شوند و به حد بلوغ برسند - جالب اينكه در اين آيه تعبير به « فيها » ( در اموالشان ) شده است نه « منها » ( از اموالشان ) و مفهوم اين تعبير اين است كه زندگى يتيمان را از درآمد اموال و سرمايههاى آنها تامين نمائيد ، زيرا اگر گفته بود زندگى آنها را از سرمايه هايشان تامين كنيد مفهومش اين بود كه از اصل سرمايه تدريجا برداشته شود ، و طبعا هنگامى كه به بلوغ مىرسيدند شايد قسمت مهم سرمايه خود را از دست داده بودند ولى قرآن با همين عوض كردن تعبير ، به سرپرستان توصيه كرده كه كوشش كنند براى اموال يتيمان ، منافع و درآمدى حد اقل به اندازه نيازمندىهاى آنها درست كنند تا سرمايه اصلى آنها حفظ گردد .
هامش
( 1 ) - انجيل متى باب 19 آيه 23