[ سوره النساء ‹ 4 › : آيه 2 ]
وَ آتُوا الْيَتامى أَمْوالَهُمْ وَلا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ وَلا تَأْكُلُوا أَمْوالَهُمْ إِلى أَمْوالِكُمْ إِنَّه كانَ حُوباً كَبِيراً ‹ 2 ›
ترجمه :
2 - و اموال يتيمان را ( هنگامى كه به حد رشد رسيدند ) به آنها بدهيد ، و اموال بد ( خود ) را با اموال خوب ( يتيمان ) تبديل نكنيد ، و اموال آنها را با اموال خودتان ( به وسيله مخلوط كردن يا تبديل نمودن ) نخوريد . زيرا اين گناه بزرگى است .
شان نزول :
شخصى از قبيله « بنى غطفان » برادر ثروتمندى داشت كه از دنيا رفت ، و او به عنوان سرپرستى از يتيمان برادر اموال او را به تصرف درآورد ، و هنگامى - كه برادرزاده به حد رشد رسيد ، از دادن حق او امتناع ورزيد ، موضوع را به - خدمت پيامبر عرض كردند آيه نخست نازل گرديد ، و مرد غاصب بر اثر شنيدن آن توبه كرد و اموال را به صاحبش بازگرداند و گفت « اعوذ باللَّه من الحوب الكبير » : « به خدا پناه ميبرم از اينكه آلوده به گناه بزرگى شوم » .
تفسير :
خيانت در اموال يتيمان ممنوع
در هر اجتماعى بر اثر حوادث گوناگون پدرانى از دنيا ميروند و فرزندان صغيرى از آنها باقى ميمانند منتها در جوامع ناسالم كه گرفتار جنگهاى داخلى هستند ، مانند جامعه عرب در زمان جاهليت ، تعداد اين گونه كودكان يتيم بسيار