را شنيديم كه ما را دعوت به سوى ايمان مىكرد ، و به دنبال آن ايمان آورديم .
* ( رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَتَوَفَّنا مَعَ الأَبْرارِ ) * بار الها اكنون كه چنين است و ما با تمام وجود خود ايمان آورديم ، اما از آنجا كه در معرض وزش طوفانهاى شديد غرائز گوناگون قرار داريم ، گاهى لغزشهايى از ما سر مىزند و مرتكب گناهانى ميشويم ، « خداوندا ! ما را ببخش و گناهان ما را بيامرز و لغزشهاى ما را پوشيده دار و ما را با نيكان و در راه و رسم آنان ، بميران » .
آنها آن چنان به اجتماع انسانى پيوستهاند و از تكروى و فردپرستى ، بيزارند كه از خدا مىخواهند نه تنها حيات و زندگى آنها با نيكان و پاكان باشد ، بلكه مرگ آنها ، اعم از مرگ طبيعى يا شهادت در راه خدا در جمع نيكان و با راه و رسم آنها صورت گيرد ، كه مردن در ميان جمع بدان مرگى مضاعف است .
در اينجا سؤالى پيش ميايد كه با تقاضاى آمرزش گناهان ، پوشيدن سيئات و بخشش آنها چه معنى دارد ؟ .
با توجه به ساير آيات قرآن پاسخ اين سؤال روشن مىشود ، زيرا از آيه 31 سوره نساء « إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْه نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ » :
« اگر از گناهان كبيره دورى كنيد ما سيئات شما را مىپوشانيم و از بين مىبريم » چنين استفاده مىشود كه سيئات به گناهان صغيره گفته مىشود بنا بر اين خردمندان نخست از خدا تقاضاى عفو از لغزشهاى بزرگ مىكنند و به دنبال آن تقاضاى از بين رفتن آثار گناهان صغيره دارند .
* ( رَبَّنا وَآتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ ) * . . .
آنها در آخرين مرحله و پس از پيمودن راه توحيد و ايمان به رستاخيز و اجابت دعوت پيامبران و انجام وظائف و مسئوليتهاى خويش از خداى خود تقاضا ميكنند و ميگويند اكنون كه ما به پيمان خويش وفا كرديم بار الها آنچه را تو به وسيله پيامبران وعده فرمودى و مژده دادى به ما مرحمت كن ، و ما را در روز رستاخيز رسوا مگردان زيرا تو هر چه را وعده دهى تخلفناپذير است .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 218
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢١٨