كرديد ؟ همين ميدانم كه لشكرى عظيم و انبوه ، هم اكنون در تعقيب شما است ! .
ابو سفيان و ياران او تصميم قطعى گرفتند كه بسرعت ، عقبنشينى كرده و به مكه بازگردند و براى اينكه مسلمانان آنها را تعقيب نكنند ، و آنها فرصت كافى براى عقبنشينى داشته باشند از جمعى از قبيله عبد القيس كه از آنجا ميگذشتند و قصد رفتن به مدينه براى خريد گندم داشتند خواهش كردند كه به پيامبر اسلام ص و مسلمانان اين خبر را برسانند كه ابو سفيان و بتپرستان قريش با لشكر انبوهى بسرعت بسوى مدينه ميايند تا بقيه ياران پيامبر ص را از پاى در آورند .
هنگامى كه اين خبر ، به پيامبر و مسلمانان رسيد ، گفتند : * ( حَسْبُنَا اللَّه وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ) * : « خدا ما را كافى است و او بهترين مدافع ما است » اما هر چه انتظار كشيدند خبرى از لشكر دشمن نشد ، لذا پس از سه روز توقف ، بمدينه بازگشتند آيات فوق ، اشاره به اين ماجرا مىكند ( 1 ) .
* ( الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّه وَالرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ ) * :
« آنها كه دعوت خدا و پيامبر ص را اجابت كردند و بعد از آن همه جراحاتى كه روز احد پيدا نمودند ، آماده شركت در جنگ ديگرى با دشمن شدند از ميان اين افراد براى آنها كه نيكى كردند و تقوا پيش گرفتند يعنى با نيت پاك و اخلاص كامل در ميدان شركت كردند پاداش بزرگى خواهد بود » .
از اينكه در آيه فوق پاداش عظيم را اختصاص به جمعى داده است ، معلوم مىشود كه در ميان آنها نيز افرادى يافت مىشدند كه خلوص كامل نداشتند ، و نيز ممكن است تعبير « منهم » ( بعضى از ايشان ) اشاره به اين باشد كه بعضى از جنگجويان احد ، به بهانه اى از شركت در اين ميدان ، خوددارى كرده بودند .
سپس قرآن يكى از نشانههاى زنده پايمردى و استقامت آنها را به اين صورت بيان مىكند
هامش
( 1 ) - نور الثقلين و مجمع البيان و تفسير المنار و كتب ديگر .