دست زنند ، و تنها بهايى را كه براى ايثار جان طالب باشند ، همان خشنودى خدا بوده باشد ، ولى در آيه 111 سوره توبه كه در بالا آورديم همه مؤمنان به معامله با خدا ، در برابر بهشت جاويدان دعوت شدهاند .
اين احتمال نيز در تفسير جمله « * ( وَاللَّه رَؤُفٌ بِالْعِبادِ ) * » و تناسب آن با آغاز آيه وجود دارد كه مىخواهد اين حقيقت را روشن سازد كه وجود اين چنين افراد وفادار و ايثارگر در ميان مردم ، از رأفت و مهربانى خدا نسبت به بندگانش سرچشمه گرفته ، زيرا اگر چنين انسانهاى از خود گذشته در جوامع انسانى وجود نداشته باشند ، اركان دين و اجتماع فرو مىريزد ، ولى خداوند مهربان با اين دوستان ايثارگر خود ، جلو خرابكارى دشمنان را مىگيرد .
به هر حال اين آيه با توجه به شان نزولى كه مشروحا گفته شد ، يكى از بزرگترين فضايل على ع است كه در اكثر منابع اسلامى آمده ، و به قدرى چشمگير است كه معاويه ، به خاطر دشمنى خاصى كه با على ع داشت طبق روايتى چنان از اين فضيلت ناراحت بود كه « سمرة بن جندب » را با چهارصد هزار درهم تطميع كرد كه بگويد اين آيه در باره عبد الرحمن بن ملجم ، قاتل على ع ( طبق حديث مجعولى ) نازل شده ، و آن منافق جنايت پيشه نيز چنين كرد ، ولى همانطور كه انتظار مىرفت حتى يك نفر اين حديث مجعول را نپذيرفت ( 1 )
هامش
( 1 ) داستان اين معامله را « ابن ابى الحديد » در شرح « نهج البلاغه » جلد 4 ، صفحه 73 نقل كرده است .