ولى بعيد نيست اين نامگذارى اشاره به حقيقت ديگرى باشد و آن اينكه اين سرزمين محيط بسيار آماده اى براى معرفت پروردگار و شناسايى ذات پاك اوست .
و به راستى آن جذبه معنوى و روحانى كه انسان به هنگام ورود در عرفات پيدا مىكند با هيچ بيان و سخنى قابل توصيف نيست - تنها بايد رفت و مشاهده كرد - همه يك شكل ، همه يك نواخت ، همه بياباننشين همه از هياهوى شهر و از هياهوى دنياى مادى و زرق و برقش فرار كرده ، در زير آن آسمان نيلى در آن هواى آزاد و پاك از آلودگى گناه در آنجا كه فرشته وحى بال و پر مىزند ، در آنجا كه از لابلاى نسيمش صداى زمزمه جبرئيل و آهنگ مردانه ابراهيم خليل و طنين حيات بخش صداى پيامبر اسلام ص و مجاهدان صدر اسلام شنيده مىشود .
در اين سرزمين خاطره انگيز كه گويا دريچه اى به جهان ما وراى طبيعت در آن گشوده شده انسان نه تنها از نشئه عرفان پروردگار سر مست مىشود و لحظه اى با زمزمه تسبيح عمومى خلقت هماهنگ مىگردد بلكه در درون وجود خود ، خودش را هم كه عمرى است گم كرده و به دنبالش مىگردد پيدا مىكند و به حال خويشتن نيز عارف مىگردد و مىداند او آن كس نيست كه شب و روز در تلاش معاش حريصانه كوه و صحرا را زير پا مىگذارد و هر چه مىيابد عطشش فرو نمىنشيند مىيابد گوهر ديگرى در درون جان او نهفته است كه او در حقيقت همان است آرى اين سرزمين را « عرفات » مىنامند راستى چه اسم جالب و مناسبى !
2 - مشعر الحرام - دومين موقف حج
در مورد نامگذارى « مشعر الحرام » به اين نام نيز گفتهاند كه آنجا مركزى است براى « شعائر حج » و نشانه اى از اين مراسم عظيم و پرشكوه و آسمانى .
اما نبايد فراموش كرد كه « مشعر » از ماده « شعور » است در آن شب تاريخى و هيجانانگيز ( شب دهم ذى الحجه ) كه زائران خانه خدا پس از طى دوران تربيت خود در عرفات به آنجا كوچ مىكنند و شبى را تا به صبح روى ماسههاى نرم در زير