تفسير : چرا تسليم حق نيستند ؟
به دنبال آيات گذشته كه سخن از محاجه و بحث و گفتگوهاى لجوجانه گروهى از اهل كتاب به ميان آورد ، در اين آيات روشن مىسازد كه آنها تسليم پيشنهادهاى منطقى نبودند و انگيزههاى اين عمل و نتايج آن را نيز بازگو مىكند .
در آيه نخست مىفرمايد : « آيا مشاهده نكردى كسانى را كه بهره اى از كتاب آسمانى داشتند و دعوت به سوى كتاب الهى شدند تا در ميان آنها داورى كند ولى عده اى از آنها روى گردانيدند و از قبول حق اعراض نمودند » اين در حالى بود كه كتاب آسمانى آنها حكم الهى را بازگو كرده بود و آنها از آن آگاهى داشتند ( * ( أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُدْعَوْنَ إِلى كِتابِ اللَّه لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ وَهُمْ مُعْرِضُونَ ) * ) .
آرى آنها به همان حكم موجود در كتاب مذهبى خويش نيز گردن نمىنهادند و با بهانه جويى و مطالب بى اساس از اجراى حدود الهى سرپيچى مىكردند .
ضمنا از جمله « * ( أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ ) * » بر مىآيد كه تورات ( و انجيلى ) كه در دست يهود و نصارى در آن عصر بود ، تمام تورات و انجيل اصلى نبود ، بلكه تنها قسمتى از آن بود احتمالا و قسمت بيشتر از اين دو كتاب آسمانى ، از ميان رفته يا تحريف شده بود .
آيات ديگرى از قرآن مجيد نيز اين معنى را تاييد مىكند و شواهد و علايم تاريخى نيز مؤيد آن است كه اينجا جاى شرح آن نيست .
در آيه بعد دليل مخالفت و سرپيچى آنها را شرح مىدهد كه آنها بر اساس يك فكر باطل معتقد بودند از نژاد ممتازى هستند ( همانگونه كه امروز نيز چنين فكر