با جنين از راه بند ناف ارتباط داشته و جنين از تمام مواد غذايى كه در خون جفت موجود است تغذيه مىنمايد .
كم كم بر اثر تغذيه و تكامل و روى آوردن سلولها به خارج و « مرولا » تو خالى مىشود كه آن را « بلاستولا » مىنامند ، طولى نمىكشد كه شماره سلولهاى « بلاستولا » زياد شده تشكيل يك كيسه دو ديواره مىدهد و سپس فرورفتگى پيدا مىكند و در نتيجه جنين به دو ناحيه « سينه » و « شكم » تقسيم مىشود .
جالب اين كه تا اين مرحله تمام سلولها به يكديگر شبيه هستند و از نظر ظاهر اختلافى ندارند ولى از اين مرحله به بعد صورتگرى جنين آغاز مىشود و اجزاى آن به تناسب كارهايى كه در آينده بايد انجام بدهند در آنها تغييراتى صورت مىگيرد و بافتها و دستگاههاى مختلف ظاهر مىشوند و هر گروه از سلولها عهده دار ساختن يكى از دستگاههاى بدن مانند دستگاه اعصاب ، گردش خون ، گوارش و . . . مىشوند در نتيجه جنين پس از اين مراحل در مخفىگاه رحم به صورت انسانى موزون صورتگرى مىشود ( شرح تكامل جنين و مراحل مختلف آن به خواست خداوند در ذيل آيه 12 سوره مؤمنون خاطر نشان خواهد شد ) ( 1 ) .
2 - « ارحام » جمع « رحم » ( بر وزن خشن ) در اصل به معنى محلى است از شكم مادر كه بچه در آن پرورش مىيابد ، سپس به تمام نزديكانى كه در اصل از يك مادر متولد شدهاند اطلاق شده است . و از آنجا كه در ميان آنها پيوند و محبت و دوستى است اين واژه به هر گونه عطوفت و محبت اطلاق شده است ، بعضى نيز عقيده اى بر عكس اين دارند و مىگويند مفهوم اصلى آن همان رقت قلب و عطوفت و محبت است و از آنجا كه خويشاوندان نزديك داراى چنين عطوفتى نسبت به يكديگر هستند به محل پرورش فرزند ، رحم گفته شده است .
هامش
( 1 ) به تفسير نمونه ، جلد 14 صفحه 211 به بعد مراجعه فرمائيد .