و يا لا اقل بذر دشمنى و كينه در دل آنان مىپاشد به طورى كه تدريجا تشنه خون رباخوار مىگردند و جان و مالش را در معرض خطر قرار مىدهند .
قرآن مىگويد : « خدا سرمايههاى ربوى را به نابودى سوق مىدهد » اين نابودى تدريجى كه براى افراد رباخوار هست براى اجتماع رباخوار نيز مىباشد .
در مقابل ، كسانى كه با عواطف انسانى و دلسوزى در اجتماع گام مىنهند و از سرمايه و اموالى كه تحت اختيار دارند انفاق كرده و در رفع نيازمنديهاى مردم مىكوشند ، با محبت و عواطف عمومى مواجه مىگردند و سرمايه آنها نه تنها در معرض خطر نيست بلكه با همكارى عمومى ، رشد طبيعى خود را مىنمايد اين است كه قرآن مىگويد « و انفاقها را افزايش مىدهد » .
اين حكم در فرد و اجتماع يكى است ، در اجتماعى كه به نيازمنديهاى عمومى رسيدگى شود قدرت فكرى و جسمى طبقه زحمتكش و كارگر كه اكثريت اجتماع را تشكيل مىدهد به كار مىافتد و به دنبال آن يك نظام صحيح اقتصادى كه بر پايه همكارى عمومى و بهره گيرى عموم استوار است به وجود مىآيد .
« كفار » ( از ماده كفور بر وزن فجور ) به كسى گويند كه بسيار ناسپاس و كفران كننده باشد و « اثيم » كسى است كه گناه زياد مرتكب مىشود .
جمله فوق مىگويد : رباخواران نه تنها با ترك انفاق و قرض الحسنه و صرف مال در راه نيازمنديهاى عمومى شكر نعمتى كه خداوند به آنها ارزانى داشته به جا نمىآورند بلكه آن را وسيله هر گونه ظلم و ستم و گناه و فساد قرار مىدهند و طبيعى است كه خدا چنين كسانى را دوست نمىدارد .
و در آخرين آيه مورد بحث سخن از گروه با ايمانى مىگويد كه درست نقطه مقابل رباخوارانند ، مىفرمايد : « كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند و زكات را پرداختند اجر و پاداششان نزد خدا است ، نه ترسى بر آنان است و نه
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 371
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٧١