« ( * ( الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهارِ سِرًّا وَعَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ) * ) .
ناگفته پيدا است كه انتخاب اين روشهاى مختلف رعايت شرائط بهتر براى انفاق است ، يعنى انفاق كنندگان بايد در انفاق خود به هنگام شب يا روز ، پنهان يا آشكار ، جهات اخلاقى و اجتماعى را در نظر بگيرند ، آنجا كه انفاق به نيازمندان موجبى براى اظهار ندارد ، آن را مخفى سازند تا هم آبروى آنان حفظ شود ، و هم خلوص بيشترى در آن باشد ، و آنجا كه مصالح ديگرى مانند تعظيم شعائر و تشويق و ترغيب ديگران در كار است ، و انفاق جنبه شخصى ندارد ، تا هتك احترام كسى شود ( مانند انفاق براى جهاد و بناهاى خير و امثال آن ) و با اخلاص نيز منافات ندارد آشكارا انفاق نمايند .
بعيد نيست كه مقدم داشتن شب بر روز ، و پنهان بر آشكار ( در آيه مورد بحث ) اشاره به اين باشد كه مخفى بودن انفاق بهتر است مگر موجبى براى اظهار باشد ، هر چند بايد در همه حال و به هر شكل ، انفاق فراموش نشود .
مسلما چيزى كه نزد پروردگار است ( مخصوصا با تكيه بر صفت ربوبيت كه ناظر به پرورش و تكامل است ) چيز كم ، يا كم ارزشى نخواهد بود ، و تناسب با الطاف و عنايات پروردگار خواهد داشت كه هم بركات دنيا ، و هم حسنات آخرت و قرب الى اللَّه را شامل مىشود .
سپس مىافزايد : « نه ترسى بر آنها است و نه غمگين مىشوند » ( * ( وَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ ) * ) .
مىدانيم انسان چون براى ادامه و اداره زندگى خويش خود را بىنياز از مال و ثروت نمىداند معمولا هنگامى كه آن را از دست مىدهد اندوهناك مىگردد و براى آينده خود نگران مىشود ، زيرا نمىداند در آينده وضع او چگونه خواهد بود ، و همين امر در بسيارى از مواقع مانع انفاق مىگردد ، مگر آنها كه از يك سو به وعدههاى الهى ايمان داشته باشند و از سوى ديگر آثار اجتماعى انفاق را بدانند ،
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 361
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٦١