[ سوره البقرة ‹ 2 › : آيه 261 ]
مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّه كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَاللَّه يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَاللَّه واسِعٌ عَلِيمٌ ‹ 261 ›
ترجمه :
261 - كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مىكنند ، همانند بذرى هستند كه هفت خوشه بروياند ، كه در هر خوشه ، يكصد دانه باشد ، و خداوند آن را براى هر كس بخواهد ( و شايستگى داشته باشد ) ، دو يا چند برابر مىكند ، و خدا ( از نظر قدرت و رحمت ، ) وسيع ، و ( به همه چيز ) داناست .
تفسير : آغاز آيات انفاق - انفاق مايه رشد آدمى است !
مساله انفاق يكى از مهمترين مسائلى است كه اسلام روى آن تاكيد دارد و قرآن مجيد تاكيد فراوان روى آن نموده است ، كه آيه فوق نخستين آيه از يك مجموعه آيات است كه در سوره بقره پيرامون انفاق سخن مىگويد و شايد ذكر آنها پشت سر آيات مربوط به معاد از اين نظر باشد كه يكى از مهمترين اسباب نجات در قيامت ، انفاق و بخشش در راه خدا است .
بعضى نيز گفتهاند : اين آيات پيوندى دارد با آيات جهاد ، و انفاق در راه جهاد كه قبل از آيات مربوط به معاد و توحيد ، در همين سوره آمده بود .
نخست مىفرمايد : « مثل كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مىكنند همانند بذرى است كه هفت خوشه بروياند » ( * ( مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّه كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ ) * ) .
« و در هر خوشه اى يكصد دانه باشد » كه مجموعا از يك دانه هفتصد دانه بر