مىگيرد .
از آنچه گفته شد به خوبى استفاده مىشود كه با اين نشانههاى اعجاز آميز مساله رهبرى و فرماندهى الهى « طالوت » ثابت شد ، اما همانگونه كه از جمله « * ( إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ) * » استفاده مىشود ، باز افراد ضعيف الايمان تسليم حق نشدند و دنباله اين داستان ، اين حقيقت را آشكار خواهد ساخت .
سرانجام به رهبرى و فرماندهى طالوت تن در دادند و او لشكرهاى فراوانى را بسيج كرد و به راه افتاد ، در اينجا بود كه بنى اسرائيل در برابر آزمون عجيبى قرار گرفتند بهتر است اين سخن را از زبان قرآن در ادامه اين آيات ، بشنويم ، مىفرمايد :
« هنگامى كه طالوت ( به فرماندهى لشكر بنى اسرائيل منصوب شد و سپاهيان ) را با خود بيرون برد ، به آنها گفت : خداوند شما را با يك نهر آب امتحان مىكند ، آنها كه از آن بنوشند از من نيستند و آنها كه جز يك پيمان با دست خود ، بيشتر از آن نچشند از منند » ( * ( فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ قالَ إِنَّ اللَّه مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْه فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْه فَإِنَّه مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِه ) * ) . ( 1 )
در اينجا لشكريان طالوت در برابر آزمون بزرگى قرار گرفتند ، و آن مساله مقاومت شديد در برابر تشنگى ، و چنين آزمونى براى لشكر طالوت - مخصوصا با سابقه بدى كه براى بنى اسرائيل در بعضى جنگها داشتند - ضرورت داشت ، چرا كه پيروزى هر جمعيتى ، بستگى به مقدار انضباط و قدرت ايمان و استقامت در مقابل
هامش
( 1 ) « فصل » در اصل به معنى بريدن و قطع كردن است و در اينجا به معنى جدا سازى مىباشد ( جدا شدن از شهر و ديار ) و « جنود » جمع « جند » در اصل به معنى زمينى است كه داراى سنگهاى بزرگ و روى هم انباشته اى باشد ، سپس به هر چيز متراكم و چشمگير اطلاق شده و معمولا به انبوه لشكر « جند » مىگويند .
و تعبير به « * ( لَمْ يَطْعَمْه ) * » به جاى لم يشربه اشاره به اين است كه آنها بيش از يك كف از آب آن نهر ننوشند و حتى در دهان نكنند و نچشند .